بیوگرافی عباس غزالی

عباس کفاشیان غزالی متولد بهمن ماه سال ۱۳۶۳ در تهران است , دیپلم ادبیات و علوم انسانی است. کار هنری را از سال ۷۶ و با تئاتر آغاز کرده , این هنرمند در زمینه ی اجرا هم فعال است . مثبت عشق و اجرای برنامه ی نردبان که مدت ۴ سال است که روی آنتن است از کار های اوست .

بقیه اش در ادامه مطلب و نظر و عضویت یادتون نره.....................

سروش صحت (زاده ۱۳۴۴ در اصفهان) بازیگر، نویسنده و کارگردان ایرانی می‌باشد.

زندگی
وی فوق لیسانس آلودگی شیمیایی دریا از دانشگاه آزاد است. با مجموعه «جنگ ۷۷» مهران مدیری در سال ۱۳۷۷ پا به عرصه هنر گذاشت و به شهرت رسید و همزمان در همان برنامه نویسندگی را در کنار بازیگری تجربه کرد. بازی در سینما را در سال ۱۳۷۸ با فیلم «شراره» به کارگردانی سیامک شایقی آغاز کرد.

بقیه در ادامه مطلب  ونظر و عضویت یادتون نره ....................

علی دایی متولد ۱ فروردین سال ۱۳۴۸، بازیکن سابق تیم ملی ایران و سرمربی کنونی این تیم و سرمربی سابق تیم سایپا و از مشهورترین بازیکنان تاریخ تیم ملی فوتبال ایران است. او در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۸۶، طی حکمی از سوی علی کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال ایران با قراردادی سه ساله به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران اعلام شد. دایی تا پایان جام جهانی ۲۰۰۶ بازیکن اصلی و کاپیتان تیم ملی ایران بود.

دایی ۱۰۹ گل ملی در کارنامهٔ خود دارد و با فاصلهٔ زیادی بهترین گلزن بازی‌های ملی در تاریخ فوتبال جهان است. در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، فدراسیون آمار و ارقام فوتبال (متعلق به فیفا)، علی دائی در رده بیست و ششم لیست بازیکنان برتر تاریخ فوتبال جهان قرار گرفت، که در این فهرست وی به عنوان تنها بازیکن آسیایی در میان برترین‌های تاریخ فوتبال مشاهده می‌شود.

دایی سابقهٔ بازی در تیم‌‌های مهم بوندس ‌لیگا همچون بایرن مونیخ را دارد و به همراه این تیم به نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا دست یافته‌ و همچنین یکی از اعضای کمیته فنی فیفا است.

بقیه در ادامه مطلب و نظر و عضویت یادتون نره..............

شرح حال آرش برهانی

آرش برهانی متولد ۲۳ شهریور ۱۳۶۲ در کرمان است. آرش هم‌اکنون عضو باشگاه استقلال تهران است. آرش برهانی پیش از پیوستن به استقلال، در تیم پاس تهران و نیز مدت کوتاهی برای تیم النصر امارات بازی کرده است. آرش برهانی با ۸۹ گل زده، بهترین گلزن تاریخ لیگ برتر ایران به‌شمار می‌رود.

در فصل نقل و انتقالات سال ۱۳۸۶، زمزمه‌هایی مبنی بر پیوستن آرش برهانی به پرسپولیس تهران شنیده می‌شد، اما نهایتاً او با استقلال تهران قرارداد بست و به این تیم منتقل شد.

برهانی توانست در اولین فصل از حضورش در استقلال، با وجود از دست دادن موقعیت‌های خوبی برای گل‌زنی، ۱۰ گل برای تیم استقلال به‌ثمر برساند. آرش برهانی در فصل بعد، یعنی دومین فصل حضورش در استقلال، به روزهای اوج خود بازگشت و گل‌های فراوانی را برای این تیم به‌ثمر رساند.

آرش برهانی با ۸۹ گل زده بهترین گل‌زن تاریخ لیگ برتر ایران به‌شمار می‌رود.

آرش برهانی در دورۀ هشتم لیگ برتر باشگاه‌های کشور، در تاریخ ۶ آبان ۸۷، با زدن ۳ گل پیاپی (هت‌تریک) به پیکان از لحاظ زمان یک رکورد به خود اختصاص داد. برهانی در کمتر از ۹ دقیقه، ۳ گل به تیم پیکان زد تا اگر اتوئو سریع‌ترین هت‌تریک ۱۰ سال اخیر بارسلونا را انجام داده، برهانی با نصف زمان مهاجم کامرونی، دارندۀ رکورد سریع‌ترین هت‌تریک تاریخ استقلال و لیگ برتر باشد.
افتخارات آرش برهانی
رکوردار بهترین گل‌زن تاریخ لیگ برتر فوتبال ایران
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳-۸۲ به‌همراه تیم پاس تهران
قهرمانی در جام حذفی ۸۷-۱۳۸۶ به‌همراه تیم استقلال تهران
سریع‌ترین هت‌تریک تاریخ لیگ برتر فوتبال ایران (۳ گل در کمتر از ۹ دقیقه!)
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۸-۸۷ به همراه تیم استقلال تهران

نظریادتون نره...................

برزو ارجمند فرزند انوشیروان و برادرزاده داریوش ارجمند در هفتم فروردین‌ماه سال ۱۳۵۴ در محله احمدآباد مشهدمقدس دیده به جهان گشود.او خودش را مثل امیریل و امیرسام و بهار نسل دوم ارجمندها خطاب می کند.دوره ابتدایی را با امیریل و امیرسام در دبستان شیخ‌الاسلامی تا کلاس سوم بود و بعد به مدرسه شهرستانی و راهنمایی را در مدرسه شهید مفتح درس خواند پس از آن به هنرستان سینا رفت.او لیسانس بازیگری و کارگردانی از دانشگاه آزاد تهران دارد و بیشتر در مجموعه‌های تلویزیونی ایفای نقش می‌کند.او درباره شروع بازیگریش می گوید از وقتی که یادش می آید یازده ماهه بوده که توسط پدرش روی صحنه تئاتر رفته و در سن سه، چهار سالگی زمانی که پدرش رییس فرهنگ و هنر شهرستان فردوس شده بود در نمایشنامه‌ای از ایشان به نام پریا همراه با کودکان دیگر بازی کرد. او می گوید: “ابتدا از خانواده و با دیدن بازی فرامرز صدیقی در فیلم “دندان مار” به صورت جدی تصمیم گرفتم که بازیگر شوم.”
تقریبا تمام خانواده ارجمند اهل موسیقی هستند و خودش هم اولین سازش ملودیکا بود و بعد هم تمبک و تار و در حال حاضر گیتار می‌نوازد.
در این دوازده سالی که کار حرفه‌ای انجام داده است حدودا سی سریال و پنج فیلم سینمایی بازی کرده است.برزو ازدواج کرده است و همسرش از همکلاسی‌های دانشکده‌اش بوده. حدود ده سال همدیگر را می‌شناختند و دو سال است که ازدواج کرده‌اند البته هنوز فرزند ندارند و همسرش گریم و طراحی صحنه خوانده است و بازیگر نیست.
او از دار دنیا فقط یک خواهر دارد و با او نیز رابطه بسیار خوبی دارد بهار بازیگر توانایی است البته در عرصه تئاتر او لیسانس فلسفه دارد و با معلومات بالا و آموخته‌هایش از پدر روی صحنه همیشه عالی بوده و در سن سیزده سالگی بهترین بازیگر جشنواره تئاتر فجر شد.

در سال ۱۳۷۲ سه ماه شاگرد داریوش ارجمند در مدرسه بازیگری کانون خورشید مشهد بوده است .

برزو ارجمند که هر روز به اعتبارش در تلویزیون افزوده می شود گفته است که او بیشتر یک بازیگر تلویزیون است. او اعتقاد دارد به دنبال نقشی است که فقط مال خودش باشد.دوست ندارد تیپ بازی کند و خندادن مردم را در تیپ سازی نمی داند. 

بزرگ‌ترها می‌گویند كاش وقتی ما هم بچه بودیم عمو پورنگ داشتیم. چرا این جمله را می‌گویند؟ همه در این جمله متفق‌القول‌اند. شاید اینها...
تنفر از ربات‌های مجری‌نگار و کارتون‌های بی‌روح این زمانه
كارتون‌های قدیم را با دست می‌كشیدند. الان رایانه این كار را می‌كند. دست روح دارد. این روح به كارتون منتقل می‌شود، اما یك ماشین كه روح ندارد...
علاقه بسیار کودکان به عمو پورنگ بر هیچ کسی پوشیده نیست. بسیاری از کودکان امروزی تحت تاثیر این مجری محبوب قرار دارند. البته این مجری محبوب نیز سعی می‌کند از این محبوبیت خود در زمینه آموختن بسیاری از مسائل ضروری به کودکان استفاده کند.البته نکته مهمی‌که درروشهای عمو پورنگ برای آموزش کودکان وجود دارد این است که او به شکل مستقیم عمل نمی‌کند. اسم اصلی‌ عمو پورنگ داریوش فرضیایی است. عمو پورنگ بیش از ده سال است که در تلویزیون برای کودکان به اجرای برنامه می‌پردازد.
/درباره عمو پورنگ/
داریوش فرضیایی متولد اول مرداد 1355 تهران و دارای مدرك كارشناسی گرافیك است. از 21 سالگی وارد رادیو شد و سال 78 با برنامه «تورنگ و پورنگ» توانایی‌هایش را در حوزه اجرا برای كودكان به اثبات رساند.
آقای فرضیایی مجری است که گفته می‌شود برای اجرای برنامه اش از كتاب‌های روان‌شناسی كمك می‌گیرد. مثل کتابهای ژان پیاژه که در كتاب‌های او درباره احساسات كودكان و روش‌های تربیتی توضیح داده شده است.
عمو پورنگ اگرچه نتیجه تحقیقات برخی موسسات مثل صدا و سیما را هم می‌خواند. امابه نظر خودش بهترین روش شناختی، روش عملی یعنی مشاهده‌های عینی است. همچنین مشاوره با پدر و مادرها خیلی به او کمک می‌می‌كند. عموپورنگ یکی از راز های موفقیتش را درارتباط با کودکان در این می‌داند که از برخوردهای روزمره‌اش با آنها كمك می‌گیرد. به نظر او اینها از كتاب‌های گردآوری شده واقعی‌تر هستند.

بقیه اش در ادامه مطلب ونظریادتون نره...........

کپی مطالب وبلاگ فقط برای اعضای وبلاگ است و کپی

 مطالب بدون عضویت در وبلاگ ممنوع می باشد

و با آن فردی که بدون عضویت کپی کرده برخورد می شود

(قبل از کپی باید عضو شویید)

توجه: باعضویت در خبرنامه جدیدترین مطالب برای شما فرستاده می شود

وی در كوی كارمندان مشهد به دنیا آمد، که محله ای كارمند نشین بود و از نظر او دوران كودكیش بی نظیر بود.

یک یا دو ساله بود كه به تهران آمد. دوره ی دبستان را در تهران، دوره ی راهنمایی را در نیشابور، دبیرستان را در مشهد و دانشگاه را در مقطع كارشناسی بازیگری در تهران گذراند.

در تهران هم زمان با دانشگاه به مدرسه ی سمندریان رفت، كلاس های آنجا کمک بزرگی برای او بود. همچنین در دانشگاه با همكلاسیهایش كه با آرزوهای بیكران آمده بودند كار تئاتر و نمایش انجام داد.
از جمله همکلاسی های آقای بهداد می توان به مجید صالحی ، شهرام حقیقت دوست ، کیهان ملکی ، نگار فروزنده و یوسف تیموری اشاره کرد. او همراه با تحصیل در یک شرکت ساختمانی نیز مشغول به کار بوده است.
ابتدا قرار بود ، رامبد جوان که از دوستان تئاتری حامد بوده ، در فیلم "آخر بازی" ایفای نقش کند ، اما به دلیل مشغله ای که داشت او حامد را به جای خود پیشنهاد کرد و همایون اسعدیان نیز این ریسک را پذیرفت و این آغاز حضور او در سینما بوده است.
او که دو سال از برادرش "حسام" ، بزرگتر است ، عاشق بازیگری است و می گوید هرچند که بعضی اوقات فقط به خاطر مسائل مالی بازی کرده است اما گاهی نیز اتفاق افتاده که بدون پول ایفای نقش کرده. از جمله در فیلم "تسویه حساب" و "محاکمه در خیابان" و "موج سوم" حضور افتخاری داشته است.
وی که همیشه یک دیوان حافظ همراه خود دارد ، در هنگام حرف زدن بسیار پر انرژِی وبی قرار است و کمی هم به قول خودش ، دیوانه!!! از همین رو می گوید که : "می ترسم وقتی پیر می شوم به جنون برسم و بچه هایم حوصله ی من را نداشته باشند." . با همه ی اینها او با صراحت می گوید که با یک روانشناس رابطه دارد و با او مشورت می کند.
آقای بهداد عاشق و شیفته ی "مارلون براندو" است و حتی پسترهایی از او را به در و دیوار خانه اش زده. البته بعضی از بازیگران مانند بهرام رادان هم او را مارلون کبیر در آینده می دانند. وی در میان بازیگران ایرانی نیز عاشق بازی "خسرو شکیبایی" در فیلم "هامون" است. او همچنین "حمید فرخ نژاد" را یکی از استاندارترین بازیگران حال حاضر می داند.
از جمله نقش هایی که به حامد پیشنهاد شده و او نپذیرفته است می توان به نقش "محمدرضا گلزار" در فیلم "آتش بس" و نقش "بهرام رادان" در فیلم "چهار انگشتی" و نقش "نیما شاهرخ شاهی" در فیلم "پارک وی" اشاره کرد. البته در فیلم "دایره گچی قفقازی" استاد سمندریان ، برای بازی رفته اما چون نتوانسته حرف کارگردان را عملی کند ، به جای او "حسن پورشیرازی" جایگزین شده است.
حامد فیلمنامه ای با نام "مرتد" را نیز نوشته و آن را در بانک فیلنامه خانه سینما ثبت کرده و قصد دارد که نقش اول آن را نیز خود ایفا کند.
این بازیگر در دوران نوجوانیش بوکس کار کرده و حتی در گروه سنی خودش در مسابقات نیز شرکت کرده است. از این رو عاشق "محمدعلی کلی" است و می گوید : " او در رینگ شبیه مارلون براندو در سینماست"
از جمله ویژگی های حامد بهداد در دوران کودکی ، شجاعت و غرور اوست که تا حال نیز ادامه داشته. یک نکته ی جالب درباره ی وی این است که او در کلاس سوم راهنمایی سه بار مردود شده است.
از جمله کارهای دیگر حامد بهداد عکاسی کردن است. او در سر فیلم ها از عوامل با زاویه دید خود عکس می گیرد که نمایشگاهی نیز از این عکس ها برگزار کرده است.
حامد در كنار كارهای سینمایی به موسیقی نیز بسیار علاقه داشت و هم‌اكنون به همراه مهران مدیری و محمدرضا گلزار در گروه داركوب مشغول به فعالیت است. وی موسیقی را آرامشی برای روح می‌داند و معتقد است به وسیله موسیقی می‌توان بهترین لحظات را ایجاد كرد. او می‌گوید: "خیلی وقت بود كه دلم می‌خواست با تمامی كسانی كه به من لطف داشته‌اند، دیداری از نزدیك داشته باشم و با خودم فكر كردم بهترین فرصت همكاری با داركوب است."

بقیه در ادامه مطلب ونظر یادتون نره............

* شما این روز‌ها با دو فیلم روی پرده بوده‌اید؛ یکی «انتهای خیابان هشتم» و دیگری «نارنجی‌پوش». خودتان هم می‌دانید که تفاوت این دو فیلم با هم از زمین تا آسمان است. حال و هوای حامد بهداد در این روز‌ها شبیه کدام‌یک از این نقش‌هاست؟ «موسی» در «انتهای خیابان هشتم» که شخصیتی درون گرا و تنهادارد یا «حامد آبان» در «نارنجی‌پوش» که بسیار برون‌گرا و هیجانی است؟

واقعا نقش‌ها سایه‌ای از احساس ما را در خودشان منعکس می‌کنند. در حالی‌که ظاهراً آن‌چنان هم به هم ربطی ندارند. گاهی زبان فیلم برای بیان کردن مشکلات جامعه باید طنز باشد (مثل نارنجی‌پوش) گاهی هم می‌توان با تلخی (مثل انتهای خیابان هشتم) به سمت آن رفت. قبول کنید که جامعه هم تلخ‌کامی‌های زیادی به بار آورده و هنرمند وارسته به سختی می‌تواند از زیر یوغ این تلخی‌ها جان سالم به در ببرد. اما به هرصورت هردوی آن‌ها زیباست. بنده هم بسته به لحن زبان کارگردان شکل و رفتار خود را منطبق می‌کنم تا در جهت روایت فیلم قرار بگیرم.

* خیلی‌ها بازی شما در «نارنجی پوش» را هیجانی و با اکت‌هایی بسیار بیرونی دانستند که به نظر گل درشت و اغراق آمیز می‌آمد. خودتان در مرد این انتقاد چه فکر می‌‌کنید؟ بازیتان در این فیلم بیرون زده یا نه؟

من برای «نارنجی‌پوش» هیجان و انرژی زیادی گذاشتم تا از درصد شعف موجود در فیلم کم نشود. اتفاقاً «نارنجی‌پوش» زبان جالبی دارد. مثل زبان «اجاره‌نشین‌‌ها». مهرجویی دارد تلخ کامی جامعه را به زبان طنز بیان می‌کند. به خاطر همین اگر اندکی بتوانی در جهت روایت فیلم قرار بگیری و به‌‌ همان طنز ب‌پردازی، راه دوری نخواهی رفت. فقط در «اجاره نشین‌ها» با یک جامعه‌شناسی گسترده طرفیم که به مدیریت کلان جامعه توسط فیلم نقد وارد می‌شود. اما در «نارنجی پوش» از تجدید نظر درباره مدیریت خود به جامعه مرتبط می‌شوید. لحن آن‌ها در جایی مشابه و در جایی متفاوت است.

* شما لحن «اجاره نشین‌ها» را برابر با لحن «نارنجی‌پوش» می‌دانید؟

«اجاره‌نشین‌ها» در واقع لایه‌برداری از طبقات اجتماع است و طنزی است دال بر جامعه‌ای گسترده. در «اجاره‌نشین‌ها» از کثرت به فرد می‌رسیم. اما در «نارنجی پوش» مستقیماً با فرد سروکار داریم. در «اجاره نشین‌ها» با یک بحران جدی مدیریت مواجه‌ایم که قرار است انسان مدنی را تحت لوای شهروند پوشش دهد که کار به‌‌ همان فاجعه‌ای می‌رسد که دیدید.

بقیه در ادامه مطلب ونظریادتون نره.............

بیوگرافی زنده یاد حسین پناهی

حسین پناهی در ۶ شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه از توابع شهر سوق از توابع شهرستان کهگیلویه زاده شد. پس از اتمام تحصیل در بهبهان به توصیه و خواست پدر برای تحصیل به مدرسه آیت‌الله گلپایگانی رفت و بعد از پایان تحصیلات برای ارشاد و راهنمایی مردم به محل زندگی‌اش بازگشت. چند ماهی در کسوت روحانیت به مردم خدمت کرد تا اینکه زنی برای پرسش مساله‌ای که برایش پیش آمده بود پیش حسین رفت و از حسین پرسید که فضله موشی داخل روغن محلی که حاصل چند ماه زحمت و تلاشم بود افتاده‌است، آیا روغن نجس است؟ حسین با وجود اینکه می‌دانست روغن نجس است (بنا بر نظر فقها در چنین شرایطی روغن جامد نجس نمی‌شود و این ادعا که ایشان روغن را نجس می‌دانست نیاز به منبع و رفع ابهام دارد.)، ولی این را هم می‌دانست که حاصل چند ماه تلاش این زن روستایی، خرج سه چهار ماه خانواده‌اش را باید تامین کند، به زن گفت نه همان فضله و مقداری از اطراف آنرا در بیاورد و بریزد دور، روغن دیگر مشکلی ندارد. بعد از این اتفاق بود که حسین علی رغم فشارهای اطرافیان، نتوانست تحمل کند که در کسوت روحانیت باقی بماند. این اقدام حسین به طرد وی از خانواده نیز منجر شد. حسین به تهران آمد و در مدرسهٔ هنری آناهیتا چهار سال درس خواند و دوره بازیگری و نمایشنامه‌نویسی را گذراند .

بقیه در ادامه مطلب و نظریادتون نره............